In 1993 verliet ik de Haagse Kunstacademie als gediplomeerd beeldend kunstenaar. Afgestudeerd op tekenen, schilderen en ruimtelijke vormgeving. Daarvoor had ik op de Vrije Academie in Den Haag al veel vrije grafiek gemaakt: etsen, droge naalden en litho's. Van nog eerder is een niet afgemaakte studie grafische vormgeving aan de Rotterdamse Kunstacademie, maar die blijft hier verder onbesproken. Alle opleiding ten spijt heb ik me zelf nooit op mijn gemak gevoeld bij de titel kunstenaar. Vraag me niet waarom. Het is zo'n serieus woord. Komt misschien ook omdat ik me vrijwel direct na het afstuderen met hart en ziel in het kindertheater had gestort, waarover elders meer, en er van tekenen en schilderen niet veel meer terecht kwam. Laat staan van een carrière als beeldend kunstenaar. Voor de beeldjes, kastjes, kistjes en aanverwanten die ik later ging maken, met gebruikt hout en gevonden voorwerpen als basismateriaal, vond ik de term beeldend knutselaar veel toepasselijker. Paste mij beter. Vandaar.
Zonder titel
Olie op doek (1992)
Zonder titel, heet dit schilderij, zoals het een min of meer abstract schilderij betaamt. Het hing op mijn eindexamenexpositie en het is één van de drie schilderijen die ik verkocht. Die ik ooit verkocht. Aan de Haagse Kunstuitleen, ook zoals het hoort. Laatst kwam ik erachter dat het daar, meer dan dertig jaar na dato, nog altijd gehuurd kan worden. Ik schreef daar een stukje over. Een ander van die drie schilderijen werd ik een paar jaar na de verkoop dan verzocht weer op te komen halen, wegens overtolligheid. Ook dat komt voor in een stukje.
Drawmatic
Tekenmachine (1993)
Omdat ik op weg naar het eindexamen steeds maar opnieuw gelijksoortige tekeningen bleef maken, op zoek naar die ene perfecte die niet te vinden was, bedacht ik voor dat zoekproces uiteindelijk een tekenmachine. Dat scheelde een hoop werk, en zo combineerde ik de vakken tekenen en ruimtelijke vormgeving. De machine die ik zocht moest steeds volgens hetzelfde stramien, automatisch tekeningen maken, zoals ik het eerder zelf deed, maar moest ook beschikken over iets als een menselijk handschrift. Het moest wel kunst worden tenslotte. Ik bereikte dat doel door een vrij klungelig mechaniek in elkaar te knutselen, dat slechts aarzelende en harkerige bewegingen maakte, en daarbij te kiezen voor het immer romantische houtskool als tekenmateriaal. Van deze machine, de Drawmatic, bouwde ik tenslotte twee modellen: een tafel-/ateliermodel met drie tekenarmen voor grote tekeningen, een koffer-/reismodel met één tekenarm voor kleine tekeningen onderweg. Want het moest ook wel met een knipoog natuurlijk. Beide modellen exposeerde én demonstreerde ik tijdens mijn eindexamenexpositie in 1993, samen met een groot aantal door beide machines gemaakte, zeer verwante maar even uiteenlopende tekeningen.
Lux Muziekkastjes ®
Unieke cadeaux voor de kinderkamer (1993 - 2000)
Na de academie veranderde mijn schildersatelier al snel in een houtwerkplaats, een knutselschuur, waar ik onder meer de decorstukken maakte voor mijn kindertheater. Naast kasten, kisten en bureaux in opdracht. Alles van gebruikt hout en tweedehands spul dat ik van straat of uit de container redde, cadeau kreeg of voor een prikkie kocht in de kringloop. Van de restjes hout die onder de zaagmachine bleven liggen, de afzaagsels en de overblijfsels die anders bestemd zouden zijn voor de vuurkorf, maakte ik deze lieve kleine kastjes en beeldjes. Opgesierd en afgewerkt met gevonden voorwerpen en andere diversen, van ladeknopjes tot porceleinen stoppen uit de ouderwetse stoppenkast, van pootjes van gesneuvelde bijzettafeltjes tot handgreepjes en kapstokhaakjes. En allemaal uitgerust met een opwindbaar muziekspeelwerkje, waardoor het een ideaal en uniek cadeau werd voor de kinderkamer. De serie noemde ik Lux Muziekkastjes®, naar mijn eigen pasgeboren zoon, maar ieder kastje kreeg ook een eigen naam. Hierboven zijn afgebeeld, van links naar rechts en van boven naar beneden: Hoek van Holland [H37], Lotje, Paviljoen de Wijde Blik, De Kleine Ridder, Oh Opera, Op Je Radio [JuniorWE], Het Torentje van Ginder, Oost West Thuis Best [Isha], Het Uilskuiken, Circus de Dubbele Draak, Marijn, Vuurtoren in Valkenswaard. De meeste kastjes kregen bovendien een gedicht mee naar hun nieuwe eigenaar.
Betekom
Kratvaas (2020)
Betekom, heet deze kratvaas. Dat staat er ook op, vandaar. Geen idee wat het betekent. Is van 2020, denk ik, zo ongeveer. Op verzoek gemaakt voor een speciaal iemand. Een zinken melkflessenkrat uit de brocante, gevuld met neo-authentieke melkflessen waar nooit melk in gezeten heeft maar appelsap. Wel bio-appelsap, trouwens. Geplaatst op een tafeltje van gebruikt hout, afkomstig uit een Kolhorner stolpboerderij, met afgedankte pootjes van een al even afgedankt, op straat gevonden salontafeltje, afgewerkt met nep-antieke krulornamenten uit de kringloopwinkel en klassieke doch nagelnieuwe handgreepjes uit de bouwmarkt om de hoek. Met een flinke bos bloemen naar keuze.
Piet
3D illustratie
Piet