Een vooropgezet plan was het niet, om theater te gaan maken. Nee, ik zat op de Academie voor Beeldende Kunsten tenslotte. Dus dat was de bedoeling, beeldend kunstenaar worden. Dat het anders liep was toeval. Ik hield me niet aan het plan. Ik liet me meeslepen. Het begon nogal onschuldig, en onnozel ook, eigenlijk. Voor de kinderpartijtjes van mijn dochter speelde ik ieder jaar trouw een poppenkastvoorstelling. Dat stelde nou niet zo veel voor, al werd het wel ieder jaar iets uitgebreider. Tot er door een bevriende moeder gevraagd werd of ik dat niet ook op het kinderpartijtje van haar dochter wilde doen. Samen met haar. Dat was leuk en zo maakten we samen ook een volgende voorstelling, waar we uiteindelijk zóveel tijd, energie en creativiteit in hadden gestopt, waar met zóveel perfectionisme aan gewerkt was, met poppen, kostuums en rekwisieten, liedjes en een uitgewerkt script van een uur, dat het niet meer uit te leggen viel dat dat allemaal voor één kinderpartijtje zou zijn. We huurden een zaaltje, verzonnen een naam, zetten een berichtje in de krant dat we ieder tweede weekend een voorstelling zouden spelen en, geloof het of niet, dat werd een bescheiden succes. Volle zaaltjes. Al snel speelden we ieder weekend, soms zelfs twee keer, pakten eens een woensdagmiddag mee, werden geboekt op andere plekken. Poppenkast was het ook al snel niet meer want ik had ontdekt dat ik het veel leuker vond om ervoor te staan dan erachter te zitten. Zo maakten we vijf voorstellingen, het gezelschap groeide van twee naar vier spelers en werd aangevuld met een steeds wisselende groep muzikanten en andere entourage. Hoogtepunten waren ongetwijfeld het maandelijks Groot Boterwaag Kindercafé in Den Haag, en ons eenmalig succes op de Haagse Parade. Waarna Kindertheater De Dubbele Draak om verschillende redenen en zeer tot mijn teleurstelling uiteenviel. Een tijdlang wilde ik niks van theater weten. Ik kreeg er trouwens twee zonen bij, werd huisman en had er ook helemaal geen tijd meer voor. Tot ik naar Noord-Holland verhuisde en door een leerkracht van de basisschool van mijn jongens verleid werd deel uit te komen maken van zijn Theaterwerkplaats. Daar werkte ik mee aan een aantal kindervoorstellingen en projekten, kreeg de smaak weer te pakken en kwam zo terecht in het bloeiend Noordhollands amateurtoneel. Speelde bij verschillende verenigingen, deed elders de regie en begon tijdelijk weer een eigen gezelschap, onder de naam De Reizigers.
Op Roet