Een willekeurige greep produkten uit de werkplaats. Uit het oeuvre van een beeldend knutselaar. Vrij werk of in opdracht gemaakt. Of op verzoek, ook wel. Vrijwel uitsluitend met gebruikt hout, kringloopmateriaal en andere gevonden voorwerpen. Alle prijzen op aanvraag, via info@josvanvenrooij.nl
Betekom
Betekom, heet deze kratvaas. Dat staat er ook op, vandaar. Geen idee wat het betekent. Is van 2020, denk ik, zo ongeveer. Op verzoek gemaakt voor een speciaal iemand. Een zinken melkflessenkrat uit de brocante, gevuld met neo-authentieke melkflessen waar nooit melk in gezeten heeft maar appelsap. Wel bio-appelsap, trouwens. Geplaatst op een tafeltje van gebruikt hout, afkomstig uit een Kolhorner stolpboerderij, met afgedankte pootjes van een al even afgedankt, op straat gevonden salontafeltje, afgewerkt met nep-antieke krulornamenten uit de kringloopwinkel en klassieke doch nagelnieuwe handgreepjes uit de bouwmarkt om de hoek. Met een flinke bos bloemen naar keuze.
Hollandia Comitatus
Deze licht verweerde print van een oude kaart vonden de opdrachtgevers in een schuur bij het huis dat ze net hadden gekocht. Zonde om weg te gooien, vonden ze, zo'n romantisch relikwie uit het verleden. Wieringen is nog een eiland op deze kaart, en het huis dat de opdrachtgevers gekocht hadden staat op Wieringen. Nog een reden om het een bijzondere vondst te vinden dus. De vraag was of ik er een bijzondere lijst omheen wilde maken. Ik gebruikte daarvoor een oude deurpost uit het Haags pakhuis waarin ik ooit mijn atelier had, nog min of meer geschilderd in de authentieke jaren dertig kleur; afgebiesd met lichte en donkere stukjes hout vanonder de zaagmachine; een goud geschilderde plaat triplex als achtergrond; afgewerkt met twee wit porceleinen knopjes die aan het eind van een koord horen. De kaart zelf zweeft los in de lijst, zo lijkt het. Hollandia Comitatus, tot slot, betekent zoveel als Provincie Holland.
Held op sokken
Het marmeren blad van dit bijzettafeltje hing ooit boven de wastafel in een Haagse slaapkamer. Aan de gaten kun je nog zien waar het planchet heeft gezeten. Het ligt op een frame van gebruikt hout dat afkomstig is uit de keuken van een inmiddels gemoderniseerde Kolhorner stolpboerderij, met nog sporen verf in de typische kleur blauw die volgens mij destijds vliegenwerend bedoeld was, van onderen afgewerkt met een reepje eiken uit een tafelblad gezaagd. De pootjes waarop het staat, waren in een vorig leven onderdeel van de rugleuning van rustiek eiken boeren eetkamerstoelen, en staan nu dus op hun kop. De kraalringen en de kistgrepen komen vers uit de hedendaagse bouwmarkt.
Het mannetje van de radio
Dit kleine ventje speelt een even bescheiden als belangrijke rol bij de concerten van De Neven. Door er een telefoon in te leggen verandert het in een muziekdoosje dat het intro speelt voor het lied Soldatenspul. Het is gemaakt van een stukje eiken afkomstig uit een tafel, een profielrandje van het een of andere achterhaalde keukendeurtje, een handgreepje van de bovenste la van het bureau waaraan mijn dochter haar huiswerk nog heeft gemaakt, diverse knoppen en knopjes uit de la diversen, een klein stukje kaal geschuurd gaatjeshardboard uit de bouwmarkt om de hoek, en afgemaakt met een metalen veer die eerder onderdeel uitmaakte van een metalen en in onbruik geraakte schoenuitzetter.
Golden Boy & De Drie Gezusters
Ooit waren ze gevieren het fundament onder een lomp uitgevallen salontafel uit het Oisterwijks interieur van een onbekend gebleven grootouderlijk echtpaar dat er in het verzorgingshuis geen plek meer voor had. Golden Boy is sindsdien op de solotoer gegaan en staat inmiddels al geruime tijd in een trendy Amsterdams interieur te pronken. De Drie Gezusters zijn bij elkaar gebleven en betreuren het verlies. Golden Boy staat op vier stelpootjes uit de bouwmarkt die jaren geleden de stelpootjes waren onder de tafel van de Drawmatic tekenmachine die ik voor mijn eindexamenexpositie op de Kunstacademie had gemaakt; en is bekroond met een zeer oude en door intensief gebruik gepatineerde deurklink. Waar hij mee staat te pronken is een eenvoudig kapstokhaakje voor aan bijvoorbeeld de wc-deur. De Gezusters staan op verschillende houten en metalen meubelpootjes en sierknoppen die afkomstig zijn van een inmiddels ter ziele gegane meubelfabriek waar ze om moeilijk te begrijpen redenen in de afvalbak terecht waren gekomen; en zijn bekroond met respectievelijk de witte plastic draaiknop van een vergroter uit de donkere kamer van weleer, de haak van een raam-open-en-dicht-stok, of hoe zoiets ook heet, voor de hoge ramen, en een moderne kapstokhaak voor twee lusjes.
Sad Old Red
Voor deze salontafel gebruikte ik een oude kist die ik in de kringloop vond. De theepot kan erop staan, met de koektrommel, je kunt er je voeten op leggen bij het tv kijken en je kunt er warme dekentjes en kussentjes in opbergen voor de kille winteravonden. Het is, kortom, een multifunctionele salontafel. Ik zette de kist op vier naar rood neigende klospoten die eigenlijk bedoeld waren om een bankstel te dragen, die vanwege een fataal weeffoutje in de bekleding van de bank in de vuurkorf terecht dreigden te komen maar die nu hun ware bestemming hebben gevonden. Het deksel verdikte ik met aan repen gezaagde schuttingdelen die eerst zeker vijftien jaar schuttingdienst hadden gedaan in de achtertuin, in weer en wind. De antieke, zwarte kistgrepen zijn afkomstig van een andere kist, het zwarte handvat bovenop uit de bouwmarkt op de hoek. De binnenkant schilderde ik vuurrood.
Bottles On Heels
In opdracht gemaakt, deze ranke verschijning. Tja, hoe moet je het noemen.. een vaastafeltje of zoiets. Het is gemaakt van oude kastplanken uit en suite kasten uit de betere Haagse buurten, de verfresten dateren van verschillende periodes in het ver en nostalgisch verleden. De pootjes zijn afkomstig van een bijzettafeltje uit de kringloop waarvan alleen de pootjes het hebben overleefd. Het zwarte knopje is een ladeknopje van onbekende herkomst, de flessen zijn gered van de glasbak. Het veldboeket is vermoedelijk geplukt door de opdrachtgever.