Afgezaagd misschien, krokusjes, maar elke keer dat ik de tuin op wandel word ik er enorm blij van. Kleine eilandjes van kleur in een nog dor paradijs. Met de belofte van nog veel meer. Ik geniet er van zolang het kan. Over een tijdje is het weer voorbij.

Met een twijfelachtig humeur trok ik naar de tuin vandaag. Het zit weleens niet mee tenslotte, dat overkomt de beste. Met mijn kop in de frisse wind en de zon op mijn bol ging het er na een tijdje alweer wat luchtiger aan toe, onder de hersenpan. En toen deze kleine vos als tweede vlinder in mijn tuin de krokusjes bezocht, was het leed zo goed als geleden.

Kijk, deze staan toch al zeker meer dan een week hun gele best te doen. Dat mag ook vermeld worden. En dat wordt het bij deze.