Eerst dacht ik met een nog kleine, onvolwassen grote groene sabelsprinkhaan te maken te hebben. Of met een kleine groene sabelsprinkhaan, want die bestaan ook. Groen istie in elk geval wel. En hij draagt een flink sabel ook, voor zo'n klein beestje. Dat ie onvolwassen is maakte ik dan weer op uit het feit dat ie blijkbaar net uit zijn oude, te klein geworden huid was gekropen. De lege huls hing er nog naast, als een transparante sabelsprinkhaan. Met een foedraal voor het sabel. Een wonderlijke vondst. Dat het een struiksprinkhaan bleek te zijn, volgens de app, doet daar niks aan af. Dat ze als jonkies net zo goed met tientallen tegelijk aangetroffen zouden kunnen worden ook niet.
