Vandaag is mijn kleinzoon jarig, hij wordt acht jaar oud die schat. Ach, wat gaat het toch hard, moet je daar dan bij zeggen. Omdat dat zo hoort. Omdat het ook zo is. Waar is de tijd gebleven dat hij ondersteboven achterstevoren bij opa op schoot naar een verhaaltje zat en lag en wiebelde te luisteren? Laat staan de tijd dat zijn moeder bij papa op schoot naar dezelfde verhaaltjes zat te luisteren, een en al rust en aandacht. Kikker en Pad, bijvoorbeeld, met hun vriendelijke avonturen. Die waren zeer geliefd. Zowel bij voorlezer als bij toehoorder. Nu scharrelen ze alleen nog bij opa op de tuin, kikker en pad. Nog altijd even vriendelijk, hoop ik.